ندای صحرا

غروب‌های داغ تابستان این روزها در گنبدکاووس همیشه یک صدای آشنا دارد؛ غرش گوشخراش موتوربرق‌هایی که در اطراف فلکه مرکزی و خیابان‌های پر رفت‌وآمد روشن می‌شوند. صدایی ناهماهنگ و سنگین که به جای آرامش، اضطراب می‌آورد؛ گویی شهری بزرگ به اجبار به دهه‌های گذشته پرتاب شده است. با هر قطعی برق، این صداها بلند می‌شوند و مردم می‌دانند که ساعت‌ها باید با خاموشی، گرما و هزینه‌های اضافی سر کنند.

عطر برنج ایرانی در گلستان گم شده است. در استانی که خود از تولیدکنندگان بزرگ برنج کشور به‌شمار می‌آید، امروز بسیاری از مردم حتی توان خرید برنج‌های شکسته و درجه‌دو را ندارند. این تصویر متناقض، روایت آشکاری از فروپاشی تدریجی تعادل در بازار کالایی است که سال‌ها ستون اصلی سفره ایرانیان بوده است.

در حاشیه شمالی ایران، جایی که زمین‌های زرخیز گلستان سال‌هاست امید سبز گندم را در دل کشاورزان می‌پرورانند، این روزها سایه‌ای سنگین از خشکسالی و بی‌پولی، پیکر رنج‌کشیده کشاورزی را خم کرده است. استان گلستان که یکی از قطب‌های تولید گندم کشور به شمار می‌رود، امسال در دو جبهه شکست خورده است: یکی نبرد با طبیعت بی‌رحم و دیگری با وعده‌های عمل‌نشده‌ی دولت. این دو جبهه به طرز بی‌سابقه‌ای به هم پیوسته‌اند تا کشاورز گلستانی را، که همیشه در خط مقدم تأمین امنیت غذایی ایستاده، به حاشیه‌نشینی و نارضایتی سوق دهند.

معاون حمل و نقل اداره کل راهداری و حمل و نقل جاده ای گلستان از تامین ناوگان و جابه جایی حدود 140هزارتن انواع محصولات کشاورزی از ابتدای سال جاری تا دهه اول خردادماه جاری در استان خبر داد و گفت: همت و تلاش بی‌وقفه 14 هزار راننده و 10 هزار ناوگان باری، نقش حیاتی در رساندن به موقع و سالم محصولات از مزارع به دست مصرف‌کنندگان و بازارهای داخلی و خارجی ایفا کرده است.

مدیرکل راهداری و حمل و نقل جاده ای گلستان گفت: با توجه به پیگیری وزیر راه و شهرسازی و معاون حمل و نقل این وزارتخانه و همچنین ریاست و مسوولان سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای تصمیمات جدیدی برای رانندگان اتخاذ شده که بزودی طعم شیرین آن را خواهند چشید.

مدیر پایانه مرزی اینچه برون گفت: در سال گذشته با ثبت بیش از 47 هزار تردد ورودی و خروجی شامل تمام رویه های واردات، صادرات، ترانزیت ورودی و ترانزیت خروجی در پایانه مرزی اینچه برون، میزان تردد از مرز پل رشد 25 درصدی را نشان داده است.

با طلوع اولین روزهای خرداد ۱۴۰۴، مزارع گندم گلستان جان تازه‌ای می‌گیرند و صدای غژ غژ کمباین‌ها در فلات شمال کشور طنین‌انداز می‌شود. هر ساله این فصل برای کمباین‌داران هم فرصتی طلایی است و هم میدان آزمونی دشوار؛ جایی که تنظیمِ دقیق ماشین، هماهنگی با کشاورزان و رعایت نکات ایمنی، سرنوشت یک برداشت پُرثمر یا خسارتی بزرگ را رقم می‌زند.

استان گلستان که روزی به عنوان یکی از حاصلخیزترین مناطق کشاورزی ایران شناخته می‌شد، امروزه با چالش‌های جدی مواجه شده است. تغییرات اقلیمی، کاهش بارندگی‌ها، افت سطح آب‌های زیرزمینی و مدیریت نادرست منابع آب، آینده کشاورزی این منطقه را به خطر انداخته است. بر اساس آخرین گزارش‌های سازمان هواشناسی، میانگین بارندگی در گلستان طی دو دهه گذشته کاهش چشمگیری داشته و پراکنش نامنظم بارش‌ها، کشاورزی سنتی را با مشکلات فراوانی روبرو کرده است. از سوی دیگر، داده‌های شرکت مدیریت منابع آب ایران نشان می‌دهد که سطح آب چاه‌های کشاورزی در برخی مناطق استان سالانه تا ۲ متر افت داشته است، که این موضوع زنگ خطری برای ادامه کشاورزی به روش‌های فعلی است.