ندای صحرا

گلستان، با بیش از هزار واحد مرغداری و سهم ۱۱ درصدی در تولید مرغ کشور، نه تنها باید امنیت غذایی خود را تضمین کند، بلکه نقش پررنگی در تأمین نیاز پایتخت هم ایفا می‌کند. اما این روزها، در بازارچه‌های گرگان، گنبدکاووس و سایر شهرهای استان، مرغ کیلویی ۱۴۳ هزار تومان به فروش می‌رسد؛ رقمی که حدود ۴۰ درصد بالاتر از نرخ مصوب است.

بررسی‌ها و روایت‌های میدانی نشان می‌دهد طی چهار هفته گذشته، قیمت مرغ در گلستان جهشی سرسام‌آور داشته است. در حالی که ستاد تنظیم بازار، قیمت رسمی مرغ را ۱۰۷ تا ۱۰۸ هزار تومان اعلام کرده، مردم استان مرغ را تا ۱۴۳ هزار تومان خریداری می‌کنند. این اختلاف فاحش نه تنها بار مالی سنگینی بر دوش خانوارها گذاشته، پرسش‌های جدی نیز درباره کارآمدی نظارت‌ها، توزیع نهاده‌ها و سازوکار بازار برانگیخته است. مدیر جهاد کشاورزی استان وعده داده تا هفته آینده، قیمت را با تشدید نظارت و کنترل بازار به حدود ۱۲۰ هزار تومان برسانند؛ اما همین عدد هم همچنان فاصله‌ای معنادار با نرخ مصوب دارد. در واقع، مردم گلستان حتی در خوش‌بینانه‌ترین حالت، باز هم باید مرغ را گران‌تر از نرخ رسمی خریداری کنند. جالب آنکه گنبدکاووس، به‌عنوان یکی از قطب‌های اصلی مرغداری کشور، روزانه سهم بزرگی از تولید استان را به بازارهای دیگر از جمله تهران ارسال می‌کند. حال این پرسش جدی مطرح می شود، چگونه استانی که در زنجیره تولید در رتبه نخست یا دوم کشور ایستاده، نمی‌تواند بازار داخلی خود را با قیمت متعادل مدیریت کند؟ بازدید شبانه معاون اقتصادی استاندار و مدیران کل از کشتارگاه‌های استان نیز نشان از بحرانی دارد که نه در تولید بلکه در حلقه‌های توزیع و تنظیم بازار رخنه کرده است.

مرغ هست، تولید فراوان است، اما سفره مردم خالی‌تر از همیشه.

بحران قیمت مرغ در گلستان تصویری روشن از شکاف میان ظرفیت تولید و ناکارآمدی در مدیریت بازار است. استانی که باید مایه مباهات مردمش باشد، امروز به نقطه‌ای رسیده که تولیدکننده و مصرف‌کننده هر دو ناراضی‌اند؛ تولیدکننده از هزینه‌های بالای نهاده و نبود حمایت واقعی، و مصرف‌کننده از قیمت‌های کمرشکن در بازار.

اگر سیاست‌گذاران نتوانند میان تولید و مصرف توازن برقرار کنند، مزیت‌های تولیدی گلستان نه تنها به توسعه استان کمک نخواهد کرد، بلکه خود به معضلی اجتماعی و اقتصادی بدل خواهد شد.

مرغ در گلستان فقط یک کالا نیست؛ نمادی است از چالش‌های عمیق مدیریتی در یکی از حیاتی‌ترین بخش‌های سبد غذایی مردم.